كمیته ملی حافظه جهانی در كمیسیون ملی یونسكو در ایران از یکشنبه ۲۷ تا سه شنبه ۲۹ دی ما ه ۱۳۸۸ نخستین کارگاه آموزشی بین المللی برنامه حافظه جهانی را با هدف آگاهی بخشیدن در زمینه اهمیت موضوع آشنایی با حافظه جهانی و تقویت برنامه های آن برای عموم ملت ها  با تاکید بر منابع دیداری- شنیداری در محل سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران برگزار می کند.
مدرسان كارگاه ري ادموند سون (رئيس كميتة منطقه¬اي آسيا و اقيانوسية برنامة حافظة جهاني)، بولينا كاپول (رئيس انجمن آرشيو دیداری- شنیداری جنوب شرق آسيا و اقيانوسيه) و مندي گيلدر (معاون آرشيو ملي آفريقاي جنوبي) هستند.
در این کارگاه ۳ روزه که با حضور بيش از 60 تن از كارشناسان مراكز مهم كتابخانه اي و آرشيوي كشورهاي جمهوري اسلامي ايران، تركيه، زيمبابوه، قزاقستان، استراليا، آذربايجان، فيليپين و قرقيزستان تشکیل می شود، موضوع های زیر ارایه و به بحث گذارده می شود: مقدمه اي بر برنامه حافظه جهاني؛ مقدمه اي بر كميته ملي حافظه جهاني در منطقه آسيا و اقيانوسيه (شامل ايران و كشورهاي همسايه)؛انتخاب اثر براي ثبت در حافظه جهاني و تنظيم برگ پيشنهاد ثبت براي آن؛ نقش هاي تطبيقي كميته هاي ملي حافظه جهاني؛آرشيو سمعي و بصري: اصول، مفاهيم و فلسفه؛ مسايل مربوط به ديجيتال در آرشيو سمعي و بصري؛ مديريت آرشيوهاي سمعي و بصري؛ .حفاظت از مجموعه هاي سمعي و بصري؛گسترش مجموعه.
مسولان موسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان با توجه زمینه ی فعالیت بیش از یک دهه خود در حوزه ی پژوهش تاریخ ادبیات کودکان ایران و تلاش برای شناسایی، تهیه، ذخیره و سازماندهی منابع نوشناری و دیداری- شنیداری موجود در زمینه فرهنگ و ادبیات کودکان و نوجوانان ایران از دوره باستان تا حال حاضر، ضروری دیدند دو تن از کارشناسان موسسه را برای آگاهی از تجربه های نو در این زمینه و فراهم کردن زمینه های مشارکت بیشتر موسسه با سازمان های ملی و بین المللی در شناسایی و ثبت حافظه ملی کشور در این کارگاه شرکت کنند.
امروزه شناسایی، ذخیره، ساماندهی و دسترس‌پذیر کردن میراث فرهنگی- هنری هر کشوری در تمامی زمینه‌ها دانش بشری نه تنها یک ضرورت ملی است، بلکه به تازگی به یک ضرورت بین‌المللی نیز تبدیل شده است. جالب است بدانید 3 اثر نوشتاری ایران که در سال‌های 2007- 2009 در این بخش به ثبت رسیده‌اند عبارتند از: اسناد و مدارک اداری آستان قدس رضوی در عصر صفوی(2009)، وقفینامه ربع رشیدی (2008) و شاهنامه بایسنقری (2007). بی گمان نقش نهادهای دولتی و غیردولتی فرهنگی – پژوهشی در شناسایی و اعلام ملی و جهانی این میراث فرهنگی بسیار مهم است. در حوزه‌ی فرهنگ و ادبیات کودکان و نوجوانان ایران نیز کم نیستند آثار نوشتاری و شفاهی که باید به عنوان حافظه فرهنگی ملی و حتی جهانی به ثبت برسند.